Wout Wachtmeester

TERUG

TERUG naar Landleven

 

“De schoonheid wordt in zijn schilderijen gesymboliseerd door de mensfiguur, vooral de vrouwfiguur, maar de
laatste tijd speelt ook de manfiguur een grotere rol.”

Wout Wachtmeester (1958) is autodidact. Sinds 1992 is het schilderen een serieuze activiteit in zijn leven
geworden. In de loop van de tijd heeft zijn werk zich ontwikkeld van drukke overladen schilderijen tot sobere,
meer evenwichtige werken. Met zijn werk tracht hij de schoonheid te vangen en tegelijkertijd de
vergankelijkheid. De tegenstelling schoonheid en vergankelijkheid is langzamerhand tot zijn hoofdthema
uitgegroeid. De schoonheid wordt in zijn schilderijen gesymboliseerd door de mensfiguur, vooral de
vrouwfiguur, maar de laatste tijd speelt ook de manfiguur een grotere rol. Ze waren vaak geplaatst in desolate
landschappen en klassieke entourages met antieke, oosterse beelden. Op de laatste schilderijen volstaat een
bijna monochrome donkere achtergrond als decor om de emoties van de figuren nog meer te verdiepen. Het
spel met licht/donker geeft het werk een intense sfeer. Naast de mensfiguren zijn ook vogels steeds vaker het
onderwerp dat geschilderd wordt. Min of meer ontstaan als een toevallig “bij-product” op de figuurschilderijen
zijn de vogelschilderijen inmiddels uitgegroeid tot zelfstandige werken, die met dezelfde intensiteit zijn
geschilderd als de mensfiguren.