Alexander Smith

Alexander Smith laat zich niet meer leiden door een vast onderwerp maar laat zich inspireren door het moment.

Alexander Smith Portret

 

Hierin wist hij een belangrijk element te hervinden: “Het was nooit het onderwerp dat de richting bepaald. Het was altijd de liefde voor alles dat de weg plaveide.” In eerdere jaren waren het de abstracte ideeën binnen het concept ‘menselijk bestaan’ die een niet bevredigend debat vormde in het werk van Alexander. Maar door het proces te verfijnen en door een meer bewuste connectie te vinden met zijn werk, wist Alexander zijn kunde te smelten met een diepere gewaarwording van het geheel dat, sinds de start van de conceptions serie, een sterke en merkbare richting heeft gegeven in zijn werk. De schoonheid ligt in de schijnbare constante beweging van leegte. Een onvermijdelijke weg om onze werkelijke oorsprong weer te geven via het medium schilderen.

 

 

 

Ondanks dat hij reeds op vroege leeftijd de aanleg toonde voor tekenen en schilderen, was het op latere leeftijd dat hij zich op volledig kon richten op het kunstenaarschap. Alexander studeerde aan de ArtEZ in Arnhem en aan de Fontys Hogeschool in Tilburg waar hij uiteindelijk afstudeerde met BA Art & design educatie. Daarnaast heeft hij veel onderzoek gedaan naar diverse kunstvormen waaronder Japanse (Zen)kunst en het Impressionisme. Tevens heeft hij zich professioneel geschoold in de traditionele westerse schildertechnieken waaruit hij zich uiteindelijk heeft gespecialiseerd in de glaceertechniek.

Eenvoud

De meest omvattende serie van Alexander Smith is zijn ‘conceptions’, een serie van schilderijen met fragmenten uit het landschap. Hierin registreert hij nauwkeurig alle details en plaats ze in een ruim kader. Volgens Alexander zijn we door de veelheid aan informatie los komen te staan van wat de werkelijke boodschap is. ‘Het is een paradox, maar met eenvoud zeg je meer. Alleen dan zijn we in staat om het te bevatten.’ De `Lolita´ serie kwam voort uit de fascinatie voor de sub-modecultuur uit Japan waarin jonge meisjes zich volledig overgeven aan zichzelf te manifesteren als victoriaanse poppetjes. De kracht van de Lolita´s zit in de onschuld, de kracht om te kiezen voor dat wat er in ons leeft. Het vergt, zeker voor de jongvolwassenen in deze tijd, veel om een keuze te maken die voor de omgeving kan overkomen als onzeker of misplaatst omdat de keuze zou kunnen betekenen dat de eigen fantasiewereld een meerwaarde heeft over, of in plaats van, de wereld die de omgeving voor hen heeft gecreëerd.