Herman Smorenburg

Herman Smorenburg (Alkmaar, 1958) was als kind al gefascineerd door een mysterieuze wereld van droombeelden en fantasieën.
Op jonge leeftijd manifesteerde zich de drang deze beelden met potlood en penseel vast te leggen.
Zijn belangstelling voor de werking van het bewustzijn in relatie met het onderbewuste werd voorgoed gewekt.
Zowel in zijn leven als in zijn kunst staat sinds zijn jeugd tot op heden de innerlijke zoektocht van de mens naar zijn oorsprong en bestemming centraal. Voor de jonge Smorenburg waren de visuele indrukken van de weidsheid van de natuur van grote betekenis.
Maar ook de confrontatie met de extravagantie van de surrealisten en de geheimzinnige fantasieën van de symbolisten inspireerden hem en
zetten de toon voor zijn persoonlijke droombeelden die hij later in monumentale schilderijen zou vormgeven.

“Voor mij is kunst in de diepste zin gerelateerd aan de confrontatie met eindigheid en sterfelijkheid.
Mijn schilderkunst is een uiting van het verlangen naar transcendentie en probeert boven het persoonlijke uit te reiken naar het Mysterie.”